W dniach 15–16 sierpnia 2026 roku lotnisko Aeroklubu Podhalańskiego w Łososinie Dolnej ponownie wypełniło się dźwiękiem lotniczych silników.

Dla mnie tegoroczna edycja miała jednak dodatkowy, bardzo osobisty wymiar – był to powrót na to lotnisko po dokładnie 10 latach. Po dekadzie znów mogłem stanąć przy charakterystycznym pasie w Łososinie i obserwować pokazy na tle podhalańskiego krajobrazu.

Pod względem lotniczym program był bardzo różnorodny. Miłośnicy odrzutowców mogli zobaczyć między innymi Lim-2, TS-11 Iskrę oraz L-39 Albatrosa. Nie zabrakło również współczesnej akrobacji na najwyższym poziomie, reprezentowanej przez szybkie i niezwykle zwrotne maszyny stworzone właśnie do tego rodzaju latania. Bardzo ciekawą część programu stanowiły również samoloty historyczne i klasyczne konstrukcje. Nad Łososiną pojawiły się między innymi P-51D Mustang, A-26 Invader, de Havilland Chipmunk, Tiger Moth, Jak-18, Bücker Bü 131 Jungmann oraz RWD-5R.

To właśnie obecność maszyn reprezentujących różne okresy historii lotnictwa sprawiała, że program nie ograniczał się wyłącznie do dynamicznej akrobacji. Obok współczesnych konstrukcji można było zobaczyć samoloty, których sylwetki i dźwięk silników przenosiły widzów kilka dekad wstecz. Swoje trzy grosze do całego weekendu dorzuciła również pogoda. Sierpniowe słońce i wysoka temperatura dały się mocno odczuć publiczności oraz fotografom spędzającym wiele godzin przy lotnisku. Jednocześnie dobra widoczność i letnia aura pozwalały cieszyć się pokazami i charakterystycznymi dla Łososiny widokami.

I właśnie sceneria pozostaje jednym z największych atutów tego miejsca. Lotnisko otoczone wzgórzami, samoloty wykonujące swoje pokazy na tle zielonego krajobrazu oraz zdecydowanie bardziej kameralna atmosfera niż na dużych pokazach wojskowych tworzą tutaj własny, niepowtarzalny klimat. Po 10 latach przerwy powrót do Łososiny był więc czymś więcej niż kolejnym weekendem z aparatem przy lotnisku. Była to również okazja, żeby porównać wspomnienia sprzed dekady z tym, jak wydarzenie wygląda obecnie. 

Bartosz Kolanko

Zdjęcia: Paweł Skiba, Bartosz Kolanko

#

Comments are closed